vrijdag 14 augustus 2015

Domkyrkan



Hej hej :)

Afgelopen donderdag heb ik de Domkerk van Lund bezocht, om te kijken of deze van binnen net zo indrukwekkend was als van buiten. Ik stapte door de grote deur en werd meteen overvallen door eeen typische kerkelijke stilte. Recht voor me zag ik allemaal stoelen, de meeste onbezet, en aan het einde van de kerk een prachtig mozaïek. Hoewel de neiging groot was om daar meteen heen te lopen, waren en aan de linker- en rechterkant nog andere mooie dingen te zien, dus besloot ik een rondje te lopen. Aan de linkerkant stond een enorme klok (opa, ik moest meteen aan jou denken) met heel gedetailleerd schrift erop, waar ik helaas geen goede foto van kon maken. Na wat onderzoek kwam ik erachter dat het bovenste deel een astronomische klok is, en de onderkant een kalender die loopt tot 2123, waarna de klok dus deels vervangen zal moeten worden. Dat lijkt me onmogelijk, het is zo'n grote klok! We zullen zien, over 108 jaar ;) (Meer feitjes hier.)


Ik liep langs een nis met boeken erin en kwam bij de kapel. Daar mochten geen foto's gemaakt worden en er stonden bordjes met teksten in de trant van "een plek voor stilte en bedachtzaamheid". Die bordjes zag ik trouwens meerdere keren, zo ook bij de kaarsen. Ik heb een kaarsje aangestoken, wat mijn dag een sterke werkweek-Rome-sfeer gaf.



Onder het mooie mozaïek was een man op een fluit aan het spelen. Ik hoorde ook een gezang opklinken uit een gang aan de rechterkant, waar je met een trap naar beneden kon. Nieuwsgierig liep ik de trap af en belandde in een donkere crypte met vele grafstenen, een soort sarcofaag en allerlei enge beelden, zoals een vaas met een handje eraan en een feloranje bal in een verlaten monnikencel. Dat laatste klinkt niet eng, maar geloof me, het maakte de naargeestige crypte nog naargeestiger. Hier vond ik ook de oorsprong van het gezang: er was een groep mensen psalmen aan het zingen (ik ga ervan uit dat het psalmen waren). De sfeer was nogal grimmig, dus ik maakte dat ik naar buiten kwam.


Eenmaal teruggekeerd op het plein voor de kerk vond ik een labyrint en een paar informatieborden. Hieruit maakte ik op dat er een verschil is tussen een doolhof en een labyrint: een doolhof heeft doodlopende wegen en is ervoor gemaakt om je te laten verdwalen, terwijl je in een labyrint slechts een weg kan volgen naar het midden, met de bedoeling te mediteren of tot rust te komen. Zulke labyrinten kan je vinden op belangrijke pelgrimsoorden, en daar is Lund er een van!

Conclusie? De Domkerk is van binnen minstens zo indrukwekkend als van buiten. Oh ja, en ga geen donkere cryptes in. Echt niet. PAS OP, ACHTER JE!!!

{this post in English}

7 opmerkingen:

  1. Wat een geweldig leuk blog. Je loopt bijna met jou door de kerk en de crypte.
    Ben zeer benieuwd naar het vervolg!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Haha, die crypte was echt creepy. Spoiler: de volgende gaat over Malmö! :) xxx

      Verwijderen
  2. Hoi Monica,

    Zo te lezen moeten we nog eens terug naar Zuid-Zweden! We hebben alleen Stockholm (Gamlestan) en Granna kunnen bekijken. Groet van M&M

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat moet je zeker doen! Ik dacht gisteren nog aan je, toen ik een jongen zag lopen in een t-shirt met de opdruk...... *de spanning bouwt zich op* HÜSKER DÜ!!!! Hoe cool is dat?

      Verwijderen
  3. hey Monica, erg leuk om te lezen! heel veel plezier en succes in Lund! Groetjes, Isabella ��

    BeantwoordenVerwijderen